Ποιητικός τόπος

  Οι σκιές   Όσο γέρνει ο ήλιος μεγαλώνουν ψηλώνουν  ακανόνιστα οι σκιές θεριεύουν απλώνονται παντού λίγο πριν πέσει το σκοτάδι  και σκιάζουν τα πάντα   Σαν φόβοι διάχυτοι   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

                                      Μέθη   Απόψε  τα καράβια ασάλευτα άραξαν χωρίς να ρίξουν  άγκυρα   Τα φώτα  στα γαλήνια βούτηξαν του λιμανιού νερά   Το έναστρο  τ’ ουρανού  το στερέωμα στο βυθό ακούμπησε της θάλασσας   Οι μύλοι έχουν για φτερά ολόλαμπρο του φεγγαριού το δίσκο   Ευφορίας της ψυχής καθρέφτης τα γελαστά  γύρω μου πρόσωπα   Το χρυσαφένιο της μπίρας το ποτήρι σαν σφαίρα μαγική τον κόσμο απόψε  δείχνει  αλλιώτικο   Σπυρίδων Κ. Κούτρας