Ποιητικός τόπος

  Η ζωή μου   Είπα να γράψω λίγους  στίχους που να μιλούν για τη ζωή μου   Κι όλοι μιλούν   για σένα!   Σπυρίδων Κούτρας

Ο ανθρωποκεντρισμός   Μπήξαμε βαθιά το μαχαίρι στα πλευρά  της Φύσης   Και μας έπνιξαν τα δάκρυά της   Πάλι θα μιλάμε για ακραία  καιρικά φαινόμενα που παραβιάζουν   ανθρώπινα δικαιώματα!                             Σπυρίδων Κούτρας  

  Το απόκομμα   Αφού δεν κόψατε εισιτήριο κόψατε  τη ζωή του   Ξανακοιτάξτε λοιπόν το απόκομμα στα χέρια σας…   Σπυρίδων Κούτρας

  Η μοναδικότητα   Στένεψαν πολύ τα περιθώρια   Δύσκολα πολύ δύσκολα βρίσκεις να γράψεις και να πεις κάτι πρωτότυπο κάτι διαφορετικό   Που να μην το ‘χει πει η σοφία του κόσμου   Αλλά πάλι δεν παύει να είσαι Άνθρωπος   μοναδικός…   Σπυρίδων Κούτρας

  Μάνα   Αναπαύσου ήσυχη μάνα!   Προτού φύγω έκανα  όλες τις δουλειές Συγύρισα το σπίτι σκούπισα την αυλή κλείδωσα την αμπάρα…   Άναψα το καντηλάκι και πότισα τα λουλούδια…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Η αντάρα   Το πρωί ανέβηκα στο βουνό   Στην πιο ψηλή κορφή του άφησα   την αντάρα που ’χα  στο μυαλό μου   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Η ποίηση   Αν για κάτι μ’ αρέσει η ποίηση είναι γιατί σ’ αυτή δεν έχεις ν’ αποδείξεις τίποτε!   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Η σύμπλευση   Στην ίδια θάλασσα κολυμπούσαμε μαζί   Παράλληλα   Ύπτιο εγώ Πρόσθιο εσύ   Την ίδια κάναμε διαδρομή   Σπυρίδων Κούτρας

  Χίμαιρα (Σε σχήμα του αδυνάτου)   Σε κατάρτι σειρήνα να δέσεις δεν μπορείς   Όπως δε δένεις τη θάλασσα με κόμπους επειδή είναι ναυτικοί   Σπυρίδων Κούτρας

Οι παλιές σκέψεις   Μια καινούργια μέρα ξημέρωσε   Αλλά την υποδέχονται οι ίδιες παλιές σκέψεις                              Σπυρίδων Κ. Κούτρας  

  Στον Σωτήρη τον Μικρό   Κάθε χρόνο στη γιορτή του Σωτήρος  έρχομαι στη μικρή μονή  Του   Έξω από την πόρτα του περιβόλου  της οι πιστοί αφήνουν   τον κακό  τους εαυτό   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Πανσέληνος   Στ’ ολόγιομο φεγγάρι τη σκιά της – έστω –   να ’βλεπα!   Σπυρίδων Κ. Κούτρας 

  Η τέφρα   Αυτά που βλέπεις να αιωρούνται στην ατμόσφαιρα δεν είναι τα αποκαΐδια  ενός ρόδου   Η τέφρα μας είναι   Σπυρίδων Κούτρας

  Η σχόλη   «Τώρα  που κάθομαι άνεργος» στο λιμάνι βλέπω τα καραβάκια να περνούν σαν τις ώρες που έρχονται…   Σπυρίδων Κούτρας

  Στο πέτρινο   Στους πέτρινους τους τοίχους σου πνεύματα κατοικούν κι εντοιχισμένοι θρύλοι   Γαντζώσου  Βαστάξου από τις πέτρες σου   Ο χρόνος κι αν σε ρήμαξε δεν σου πρέπουν θρήνοι   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

                     Η γούρνα   Μ’ αρέσουν τα ψηλώματα   Κι όταν αγναντεύω τις κορυφογραμμές των βουνών   καταλαβαίνω γιατί τον τάφο τον λένε   γούρνα…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας