Ποιητικός τόπος

Η ΑΝΤΙΠΟΙΗΣΗ   Cappuccino Πώς κι έτσι Κυριακή σήμερα Κι είπα  να σπάσω τη μονοτονία της καθημερινότητας   Κάθε μέρα στο ίδιο καφέ την ίδια ώρα έπινε καφέ φίλτρου Σκέτο Και ο barista το ήξερε καλά   Πήρε τον καφέ και κάθισε  στο τραπεζάκι του Άνοιξε  την Κυριακάτικη και άρχισε  να την ξεφυλλίζει   Δεν τον τραβούσαν  πια τόσο οι αναλύσεις και οι ιδέες όσο τα γεγονότα – ευχάριστα και δυσάρεστα –    Τα διάβαζε  Και τα ζούσε   Σαν  αντιποίηση άλλης    ζωής…                                 Σπυρίδων Κ. Κούτρας  

  Η ΚΟΥΒΕΝΤΑ   Γνωρίστηκαν στο γυμναστήριο Περπατούσαν σε διπλανούς διαδρόμους   Μιλούσαν για διάφορα θέματα Κυρίως για πολιτικά Διαφωνούσαν Έλεγε διάφορες δεξιές  σαχλαμάρες – Σάμπως οι αριστεροί δε λεν αριστεροσαχλαμάρες –   Δε βαριέσαι Κουβέντα να γίνεται να σπάει η μοναξιά και να ξεχνιέται η κούραση  του διαδρόμου Μήπως κι απ’ τις σοβαρές συζητήσεις για τέτοια θέματα βγαίνει τίποτα σκεφτόταν   Σήμερα τον βρήκε να διανύει τον ένατο γύρο σύμφωνα με την ένδειξη στην οθόνη του διαδρόμου   Γεια σου  συνοδοιπόρε! Πώς πάει Είσαι καλά τον ρώτησε Όχι! Δεν είμαι καλά! Του απάντησε  κοφτά   Ε τότε περαστικά! Του ευχήθηκε   Και δεν ξαναμίλησαν…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

ΤΟ ΑΠΟΒΡΟΧΟ   Σήμερα έπεσε δυνατή βροχή   Σαν κι αυτές που φέρνουν την κάθαρση   Ακόμα τρέχουν τα νερά στο δρόμο…                                    Σπυρίδων Κ. Κούτρας  

  Η ΛΥΣΗ   Ύστερα από πολλά χρόνια απουσίας γύριζε στο σπίτι του   Ποτέ δε σταμάτησε να έχει την έγνοια του   Βρήκε άλλους να το κατοικούν   Δεν προσπάθησε να μάθει ποιοι ήταν αν είναι καλοί ή κακοί Όχι πως δεν  τον ενδιέφερε    Άλλα τράβηξαν την προσοχή του   Η αυλή σκουπισμένη αλλά  όχι τόσο καθαρή όσο την άφηνε   Τα κλαδιά των δέντρων και τα χορτάρια που φοβόταν ότι θα πνίξουν το σπίτι ήταν κομμένα   Τα κάγκελα βαμμένα   Τα πράγματα τα πιο πολλά – και τα εργαλεία του –  στη θέση τους   Όπως τα είχε αφήσει   Θα είναι κι αυτή  μια λύση   Λέει…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας