Ποιητικός τόπος

  Μια άλλη εποχή   Τα μισόλογα δεν μου αρέσουν Οι μάσκες με απωθούν Οι προδοσίες με θλίβουν Τα μαύρα σύννεφα απεχθάνομαι Τα σκοτεινά βλέμματα φοβάμαι Οι βαθιές μαχαιριές με πληγώνουν Οι αδικοχαμένοι νεκροί με τρομάζουν   Μιας άλλης εποχής είμαι ποιητής   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Η μεριδιάνα   Με του ήλιου το φως απ’ την ανατολή ως το δείλι οι αδρές σου γραμμές της μέρας μετράνε τις ώρες   ante meridiem post meridiem   Λιόκαλες μέρες λιόχαρες ώρες χωρίς λεπτά και δευτερόλεπτα που να φαντάζουν αιώνες   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Ο Φαέθων   Του ήλιου το άρμα με τρελή πορεία στη γη πολύ σιμά έφερε ο Φαέθων   Κι απ’ το λιοπύρι κάηκαν τα γεννήματα στέρεψαν τα ποτάμια ξεράθηκαν τα πηγάδια στέγνωσαν τα στόματα   Ο Δίας – πατέρας θεών κι ανθρώπων – με κεραυνό το ξέφρενο άρμα συντρίβει…   Ιτιές κλαίουσες οι Ηλιάδες τον ηλιογέννητο θρηνούν  αδερφό τους  κεχριμπαρένια χύνοντας δάκρυα   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Ο  Ήλιος της Ρόδου   Θαύμα σε είπαν Κολοσσέ για το θεόρατο μπρούτζινο κορμί σου   Μα της Ρόδου ο Ήλιος που στέμμα σου λάμπει είναι  το θαύμα   Σπυρίδων Κ. Κούτρας