Ποιητικός τόπος

  Οι κωδικοί   Τους μυστικούς σου κωδικούς μ’ ανεξίτηλο  μελάνι στην παλάμη του χεριού μου έχω γράψει   Σαν το σκονάκι που έκανα μαθητής για τους  δύσκολους τύπους   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Τα σαρακατσάνικα   Δεν ήταν μόνο η φιλιά μπρατίμια καλεσμένοι δεν ήταν τα γλυκά κρασιά και το λαμπρό της Οίτης το φεγγάρι   Ήταν και τα σαρακατσάνικα τραγούδια του Τσαλάγκα   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

                                    Η απορία   Σε διάβασα σαν μυθιστόρημα σ’ έψαξα σαν την κατάλληλη λέξη σ’ έγραψα σαν ποίημα   Πώς γίνεται και δεν βγαίνει νόημα;   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Το παρελθόν   Μίλα μας δάσκαλε για το μακρινό παρελθόν για μάχες για θριάμβους και καταστροφές για μάρτυρες και ήρωες για θυσίες κι ολοκαυτώματα Πες μας δάσκαλε για το μακρινό παρελθόν   Να σας πω… Ίσως δεν είναι τόσο μακρινό όσο πιστεύουμε   Σπυρίδων Κ. Κούτρας 07.02.2022

  Η πνοή   Φύσηξε απαλά το μελτεμάκι θρόισαν τα φύλλα και φούσκωσε τ’ αντικρινό πανάκι    Με γραμμές  μικρού κυματισμού ρυτίδιασε  τη θάλασσα τ’ ανέμου το ρίπισμα   Θώπευσε τα γυμνά κορμιά ξυπνώντας  τις αισθήσεις της νιότης  η αύρα   Κι εσύ γελιέσαι ότι μπορείς σε λέξεις τ’ ανέμου την πνοή να κλείσεις!   (Είναι κι αυτό μια παραμυθία) Σπυρίδων Κ. Κούτρας Χαλάνδρι, 06.06.2021