Η πνοή

 

Φύσηξε απαλά

το μελτεμάκι

θρόισαν τα φύλλα

και φούσκωσε

τ’ αντικρινό πανάκι 

 

Με γραμμές 

μικρού κυματισμού

ρυτίδιασε 

τη θάλασσα

τ’ ανέμου το ρίπισμα

 

Θώπευσε

τα γυμνά κορμιά

ξυπνώντας 

τις αισθήσεις

της νιότης 

η αύρα

 

Κι εσύ γελιέσαι

ότι μπορείς

σε λέξεις

τ’ ανέμου την πνοή

να κλείσεις!

 

(Είναι κι αυτό

μια παραμυθία)

Σπυρίδων Κ. Κούτρας

Χαλάνδρι, 06.06.2021