Ποιητικός τόπος

  ΑΧΡΟΝΟ   Πάει καιρός από τότε που θα έχεις γράψει αυτούς τους στίχους   Καθώς τους διαβάζω λέω Αν τους ξανάγραφες έτσι πάλι θέλω να τους έχεις γράψει   Τίποτα  δεν θα άλλαζα   Τον χρόνο μόνο   Να ’ταν μπορετό…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Δεν χαράμισα τη ζωή σου   Την έζησα…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ   Ανοιξιάτικο πρωινό στο γραφείο   Να διαβάζω γραπτά εφήβων για τον ρατσισμό   Και τους το ’χα πει Ό,τι και να γράφετε τα συναισθήματα – όπως και στην ποίηση – να είναι συγκρατημένα   Σαν μικρές δόσεις πολυτέλειας   Και για το θύμα και   για τον αναγνώστη…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

                                            ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΩΔΙΚΟΣ: 8442   Διαβάζοντας  ποιήματα  άξιων ποιητών  και ποιητριών προβληματίζομαι  για την ποιητική  αξία  των στίχων μου   Κι αν δεν αλλάζω  στυλ είναι γιατί φοβάμαι τη στροφή με τις χυμένες λέξεις   Να κυλάνε   Σαν σιδερένιες μπίλιες   Στην άσφαλτο…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  ΟΙ ΚΑΜΠΑΝΕΣ   Στον τόπο μου όταν ήμασταν παιδιά ακούγαμε δυο καμπάνες   Η μία  ήταν κρεμασμένη σε μια μουριά στο προαύλιο  του σχολείου μας   Σήμαινε την ώρα που έπρεπε να πάμε για μάθημα   Το ίδιο πάντα  χτύπημα Ο ίδιος πάντα ήχος Το ίδιο πάντα κάλεσμα   Η άλλη στο καμπαναριό του Αϊ-Θανάση ηχούσε με πολλούς  τρόπους   Σαν κάλεσμα των πιστών Σαν ειδοποίηση Χαρούμενα Και  πολλές φορές πένθιμα   νταννν νταν-νταννν…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας