Ποιητικός τόπος

                          Ο ΣΤΙΧΟΣ   Κι αν με ψάξεις σ’ έναν  στίχο θα με βρεις   Αχνό   Σαν ορίζοντα…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  ΤΟ ΠΑΙΔΙ   Μικρό παιδί προσπαθούσε να φανταστεί τον εαυτό του όταν μεγαλώσει   Τον έβλεπε πλούσιο Με πολλά λεφτά Να αγοράζει  σοκολάτες για όλα τα παιδιά Και σπόρους να ταΐζει  τα περιστέρια   Χαρούμενο να παίζει  με τους φίλους του τις φθινοπωρινές  λιακάδες στα πάρκα   Να πηγαίνει – ακόμα! – στο σχολείο    Τις γιορτές να φοράει τα καινούρια του παπούτσια και τ’ άσπρο  πουκάμισο    Αθώο σαν παιδί που δεν πρόβλεψε μ’ ακρίβεια   το μέλλον του…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Ο ΕΝΟΦΘΑΛΜΙΣΜΟΣ   Στον κήπο μας έχουμε μια νεραντζιά  Όμορφη Κατάφορτη με νεράντζια Αλλά άχρηστα Σήμερα – μέρα άνοιξης – είπε να την μπολιάσει Να την κάνει λεμονιά   Πήρε τα σύνεργα βρήκε το μάτι για το κέντρωμα πήρε και τα εγγόνια του τα ’βαλε να καθίσουν σιμά στον κορμό της νεραντζιάς και να βλέπουν   Με το λεπίδι  χάραξε μ’ ακρίβεια την τομή στο φλοιό του δέντρου Έσταξαν οι χυμοί του σαν αίμα   Έκανε τον ενοφθαλμισμό άλειψε την τομή με ειδική πάστα για να μη μολυνθεί  το δέντρο και για να επουλωθεί γρήγορα η πληγή του Και την τύλιξε με βιοδιασπώμενη ταινία   Τα παιδιά κοιτούσαν εκστασιασμένα   Το ματάκι που φύτεψα  στον κορμό της νεραντζιάς σε λίγο καιρό  θα βλαστήσει θα γίνει κλαράκι θα βγάλει λουλούδια λεμονιάς που θα μοσχοβολάν και θα μας κάνει λεμόνια   Αυτό που είδατε σε λίγα χρόνια θα το κάνετε εσείς   Κι ο παππούς θα χαίρεται!   Τους είπε…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  ΤΑ ΛΑΘΗ   Τη βδομάδα που μας πέρασε επέστρεψε στους μαθητές  διορθωμένα και βαθμολογημένα τα γραπτά του κριτηρίου  που τους είχε αναθέσει να γράψουν την περίοδο των διακοπών   Το γραπτό μιας άριστης μαθήτριάς του είχε σοβαρά λάθη που έριξαν χαμηλά γι’ αυτήν τη βαθμολογία της   Δε στενοχωρήθηκε! – Απεναντίας… –     Τα λάθη καλύτερα να γίνονται και να διορθώνονται προτού φτάσουν  να γίνουν ανεπανόρθωτα   Της είπε…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας