Ποιητικός τόπος

  Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ   Τις προάλλες έγραφα ένα κείμενο για την  αμφισβήτηση των νέων   Έψαχνα έναν καλό πρόλογο   Είπα να ξεκινήσω με τις μεγάλες εξεγέρσεις   Τι τις θέλεις – είπα  μέσα μου –   Καλύτερα να ξεκινήσεις με τη φράση   «Τι άλλο  θέλουν  πάλι τα παλιόπαιδα!»…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  «ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ…»   Στο συλλαλητήριο πήγες Δυνατά φώναξες και για την ακρίβεια και για τους μισθούς και τις συντάξεις πείνας και για  τη φτώχεια   Το αγωνιστικό σου καθήκον το έπραξες στο ακέραιο!   Φεύγοντας δεν παρέλειψες να περάσεις απ’ το γνωστό στέκι   Βρήκες εκεί και τους άλλους τους δικούς σου   Πίνοντας τα malt σας τα λέγατε   Για τα πρωτογενή πλεονάσματα Για τους δείκτες και τα κρυπτονομίσματα…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Η ΤΑΣΗ   Η ποίηση είναι ένας άλλος τρόπος γραφής   Το υποψιάζεσαι   Θέλεις – ωστόσο –  όταν διαβάζουν τους στίχους σου να νιώθουν σαν  να τους διαπερνά ρεύμα   Μόνο που δεν υπολόγισες σωστά  την τάση   Γι’ αλλού  τραβάει αυτή   Γι’ αλλού τραβάς εσύ…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  ΔΕΥΤΕΡΑ   Σαν να ξαναβρίσκει η ζωή τον ρυθμό  της   Με  ανακούφιση   Με  υποσχέσεις για νέο ξεκίνημα   Με  διαβεβαιώσεις πως  δε  θα ξανακάνεις όσα  σε βαραίνουν   Με  δεσμεύσεις για νέα αρχή   Πάλι   Όπως κάθε  Δευτέρα…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Ο ΧΡΟΝΟΣ   Φθινοπώριασε για τα καλά   Ο Νοέμβρης είναι το επιχείρημα   Κι ο χρόνος που κυλάει αδιαφορώντας  για σένα…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Η ΔΙΑΦΟΡΑ   Κοίτα   Τα μεγάλα κλαδιά που πέταξε η μουριά στην αυλή   Στον κήπο η κοντούλα – ανεξήγητα –  μαράθηκε   Κι απ’ τη στέγη στάλα στάλα στάζει ο χρόνος   Τακ τακ τακ   Ανύποπτος   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

Η ΤΡΑΓΙΑΣΚΑ   Ο πατέρας μου μου άφησε μια τραγιάσκα   Οχτάγωνη Τίμια Αυθεντική   Όταν τη φοράω  μου λεν πως είμαι ίδιος ο πατέρας μου   Κι ας ψήθηκα σε άλλον ήλιο…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας