Ποιητικός τόπος

                           Η ΑΦΑΙΡΕΣΗ   Να ξαναγράψεις απ’ την αρχή όσα  έχεις γράψει κομμάτι δύσκολο   Μπορείς όμως ν’ αρχίσεις  ν’ αφαιρείς   Όπως απ’ τη ζωή σου…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  ΤΟ ΑΚΟΝΙΣΜΑ Μάστορας δεν είναι Μα του αρέσει ν’ ακονίζει Πότε με τη λίμα πότε  με τον τροχό  Και πότε με  παραβολές και αινίγματα Λέει πως το μυαλό πρέπει να κόβει Σαν  το μαχαίρι… Σπυρίδων Κ. Κούτρας Αθήνα

  Ο ΚΑΜΠΟΣ   Δεν τελειώνει στον κάμπο η ζωή σου   Απ’ τον κάμπο άρχισε   Σύρε  γκιζέρα τον ντουνιά   Μου ’πε μικρό παιδί η μάνα μου   Που ήξερε τον κάμπο   όσο κι εμένα…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  ΔΟΚΙΜΕΣ Ή ΕΚΔΟΧΕΣ Ή ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ Ή ΔΡΟΜΟΙ Ή Η ΠΟΛΗ ΜΑΣ Ή ΠΡΩΤΟΒΡΟΧΙΑ Ή ΣΕ ΣΧΗΜΑ ΚΥΚΛΟΥ Ή ΑΦΙΛΤΡΑΡΙΣΤΟ   Να ’μαστε και πάλι    Στους δρόμους  που τα ίχνη  χάνονται   στην περίμετρο σκέψεων   Όπως ένα ποίημα (ή ένα σύνθημα;) χωρίς έμπνευση   ή Όπως σβήνουν στο νερό οι κύκλοι της ζωής  όσο  μεγαλώνουν   Μέχρι (να πέσουν οι…) τις πρώτες χοντρές ψιχάλες ή  – καλύτερα – σταλαματιές που λένε πολλά   σε σχήμα κύκλου    Στους δρόμους που  κουτσαίνουν   Με το ’να πόδι στο πεζοδρόμιο και τ’ άλλο στα ρείθρα   Να ’μαστε και πάλι…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  H ΟΜΠΡΕΛΑ   Επιστρέφοντας  στην Αθήνα πέρασα απ’ τη Ρόδο   Στον χρόνο που είχα στη διάθεσή μου έκανα μια βόλτα στην αγορά   Αγόρασα μια ομπρέλα   Στην πραγματικότητα δεν χρειάζομαι την ομπρέλα   Τη βροχή πεθύμησα...   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

Η ΚΑΤΑΔΥΣΗ   Φόρεσες τα πέδιλα έδεσες το μαχαίρι έβαλες  την καινούργια μάσκα σου    Ίσιαξες τον αναπνευστήρα Κράτησες την ανάσα σου και εν μέσω θαλασσοταραχής   γλίστρησες στη γαλήνη του βυθού   Υποδόρια…                                   Σπυρίδων Κ. Κούτρας