Ποιητικός τόπος

  Η μαντήλα   Ν’ αλλάξει  – λέει –  η σκηνή   Να γίνουν οι θεατρικοί ρόλοι κοινωνικοί   Να βγει το πρόσωπο σπαθί   Άδειες να βγουν μαντήλες στη ζωή   πάνω  στο εκκύκλημα   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Η μάχη σου   Στενοχωριέσαι δάσκαλε λυπάσαι αγαναχτείς που βλέπεις τ’ άδικο για δίκιο να περνιέται τ’ άσκημο ωραίο να λογιέται την αλήθεια απ’ το ψέμα να νικιέται   Αυτή η μάχη δάσκαλε αν χαθεί   ήττα δική σου θα ’ναι   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Ο φόβος   Ύστερα αναπάντεχα ήρθε το κακό   Ένιωσες χαμένος Σαν να γκρεμίστηκε ο κόσμος σου Σαν να σείστηκε η γη κάτω απ’ τα πόδια σου   Σ’ έπιασε ίλιγγος   Και σκόρπισαν οι σιγουριές σου σαν σμήνη πουλιών τρομαγμένων απ’ τον κρότο της ντουφεκιάς που έπεσε καταπάνω τους   – Όσων βέβαια    γλύτωσαν –     Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Τέμπη ’23   Τ’ έχουν τ’ Ολύμπου τα βουνά και είναι βουρκωμένα; Μήνα χιονιάς τα βάρεσε, μήνα κρύος αέρας; Μηδέ χιονιάς τα βάρεσε, μηδέ κρύος αέρας Η άνοιξη τους μήνυσε πως φέτος δε θα φτάσει.   Σπυρίδων Κ. Κούτρας