Ποιητικός τόπος

  ΜΙΚΡΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ   Από το Ντράφι μέχρι την Νταού  Πεντέλης είναι – με τα πόδια –  μια ώρα δρόμος   Περπατώντας ανά είκοσι λεπτά  απ’ το σημείο εκκίνησης μέχρι το τέρμα θα συναντήσεις δυο σταθμούς Το Μεγάλο Ρέμα κι ένα ρυάκι – στεγνό  τον πιο πολύ καιρό – που στις όχθες του βλασταίνουν δάφνες   Στην ανοδική σου πορεία ακούς το βουητό του μικρού καταρράχτη   Στ’ αριστερά βλέπεις τις όμορφες – ακόμα και  καμένες – πλαγιές και κορφές του βουνού   Στα δεξιά θα δεις μια απέραντη θέα Οικισμούς την πόλη το αεροδρόμιο και στο βάθος θάλασσα   Αν βέβαια δεν έχεις ήδη βουλιάξει στις   σκέψεις σου…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  ΕΝ ΑΡΧΗ…   Ο Ποιητής Έλλις (Ελλις) κρύβει μέσα Του ένα ηφαίστειο   Όταν πλαντάζει ενεργοποιείται  το ηφαίστειο Γίνεται μια μεγάλη έκρηξη σαν το  big   bang   Σειέται η γης φεγγοβολάει ο τόπος ξεχύνεται η λάβα η τέφρα πετιέται στα ουράνια την παίρνει ο άνεμος σκορπίζει παντού   Άλλοι δαιμονολογούν Άλλοι  περιεργάζονται το φαινόμενο Άλλοι ψάχνουν να βρουν την εξήγηση σε μηχανές αναζήτησης   Κι ο Θεός υπομειδιώντας λέει   Καημένοι άνθρωποι! Εν αρχή ην   ο Λόγος   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  ΤΑ ΦΥΛΛΟΒΟΛΑ   Πολλά ρήματα σε λίγους στίχους   Κι ένα αλλαγμένο πρόσωπο   Αρκούν για ένα ποίημα του  φθινοπώρου   Έτσι – άλλωστε –  γίνεται και με τα φυλλοβόλα   Ανθίζουν Καρποφορούν Κι ύστερα χάνουν τα φύλλα τους   Μόνο που δεν   ξανανθίζουμε…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  «Ο ΓΙΑΠΗΣ»   Γύριζε με το πολυτελές καινούριο αυτοκίνητό του από ένα ιδιαίτερο στην Άνω Κυψέλη   Στην κεντρική  διασταύρωση της λεωφόρου  Γαλατσίου τον έπιασε το φανάρι   Δίπλα ακριβώς στ’ ανοιχτό παράθυρο σταμάτησε μια μηχανή μεγάλου κυβισμού   Ο αναβάτης της κοίταξε προσεκτικά τα βιβλία που είχε στο κάθισμα του συνοδηγού   Ύστερα στρέφοντας το βλέμμα του σ’ αυτόν του λέει   Εσύ είσαι ο γιάπης της φιλολογίας!   Ντράπηκε-χάρηκε ποτέ δεν έμαθε…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας