Ποιητικός τόπος

  ΤΟΣΟΣ ΠΟΝΟΣ   Για ένα  κατάρτι μεσιανό   Για μια βραχονησίδα…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Η ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ   Φεύγοντας παίρνω μαζί μου τη νύχτα με πανσέληνο   Τα άλλα   τα άφησα πίσω…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ Προσπαθώ να γράψω κάποιους στίχους Για χαρές και καλοκαίρια Για θάλασσες και ταξίδια Μάταια Δεν βγαίνουν με τίποτα Δεν βοηθάει - βλέπεις - και ο άνεμος Δεν πειράζει Πού θα πάει Θα αλλάξουν οι καιροί Έτσι λένε αυτοί που ξέρουν από  στίχους… Σπυρίδων Κ. Κούτρας  

  ΤΟ ΕΠΑΘΛΟ    πρόσθε μ ὲ ν  ἐ σθλ ὸ ς  ἔ φευγε, δίωκε δέ μιν μέγ ᾽   ἀ μείνων […] 
 ἀ λλ ὰ  περ ὶ  ψυχ ῆ ς θέον  Ἕ κτορος  ἱ πποδάμοιο. Χ 158-161   Βλέποντας τους δρομείς στους Ολυμπιακούς Αγώνες ήρθαν στο μυαλό μου αυτοί οι στίχοι της Ιλιάδας   Ειδικά στις περιπτώσεις που νικητής δεν ήταν αυτός που οδηγούσε την κούρσα αλλά αυτός που τον ακολουθούσε   Και ομοιότητες - σίγουρα - υπάρχουν   Αν η ψυχή του Έκτορα δεν ήταν το έπαθλο…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας Σύμη 11.08.2024

  Ο ΚΑΦΕΣ   Ήπια τον καφέ μου και ετοιμάζομαι να φύγω.  Μαζεύω τα πράγματά μου και ελέγχω προσεκτικά μην ξεχάσω κάτι… Φωνάζω τη σερβιτόρα, για να πληρώσω.  Ένα κορίτσι που μόλις φέτος τέλειωσε το Λύκειο  και αμέσως έπιασε δουλειά.  Με την οικειότητα  που επιτρέπει ο σχεδόν καθημερινός καφές και η γνωριμία μας  τη ρωτάω: – Τι  οφείλω, Χαριτωμένη; – Τρεισήμισι ευρώ. – Τρεισήμισι ή τριάμισι; – Γιατί; το ίδιο δεν είναι; – Ναι, δίκιο έχεις! Το ίδιο κάνει…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Ο ΦΤΑΙΧΤΗΣ   Πικρά αμύγδαλα   Μπερδεμένα σκοινιά   Κι ένας  κόμπος  στον λαιμό   Η θάλασσα δεν φταίει σε τίποτα…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ   Σ’ ακρογιαλιά ερημική χάνεσαι   Τέτοια νερά κρίμα να μην τα βρέξεις…                           Σπυρίδων Κ. Κούτρας