Ο ΚΑΦΕΣ

 

Ήπια τον καφέ μου και ετοιμάζομαι να φύγω. 

Μαζεύω τα πράγματά μου και ελέγχω προσεκτικά μην ξεχάσω κάτι…

Φωνάζω τη σερβιτόρα, για να πληρώσω. 

Ένα κορίτσι που μόλις φέτος τέλειωσε το Λύκειο 

και αμέσως έπιασε δουλειά. 

Με την οικειότητα 

που επιτρέπει ο σχεδόν καθημερινός καφές και η γνωριμία μας 

τη ρωτάω:

– Τι  οφείλω, Χαριτωμένη;

– Τρεισήμισι ευρώ.

– Τρεισήμισι ή τριάμισι;

– Γιατί; το ίδιο δεν είναι;

– Ναι, δίκιο έχεις! Το ίδιο κάνει…

 

Σπυρίδων Κ. Κούτρας