Ποιητικός τόπος

  Am Rhein (Wie damals)   Wenn du wandern musst dann wandere wenigstens   in deinen fernen Entfernungen   In Gesellschaft mit den Möwen des Rheins   Im Nebel der nassen Nacht Auf der leeren Straße Im warmen Licht der Lampe   An Orten der Nostalgie aus unserer späten Jugend   Spyridon Koutras Düsseldorf   (Übersetzung: Maria Polonidis)     A Μ  RΗΕΙΝ (Wie damals)*   Αν είναι να περιφέρεσαι να περιφέρεσαι τουλάχιστο   στις μακρινές σου αποστάσεις   Παρέα με τους γλάρους του Ρήνου   Στην ομίχλη της υγρής νύχτας Στον άδειο δρόμο Στο θερμό φως της λάμπας    Σε μέρη νοσταλγικά της ύστερης νιότης μας   *Στον Ρήνο (Όπως τότε)   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Η ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ   Συγύρισα  το γραφείο διόρθωσα  τα γραπτά ετοίμασα  τα μαθήματα πλήρωσα  τους λογαριασμούς απάντησα  στα μηνύματα έβαλα  καμπόσα λάικ άκουσα  τις ειδήσεις – και τι ειδήσεις! –  τα είπα λίγο  με τη σύζυγο ψώνισα  στο σούπερ μάρκετ αγόρασα  σελφ τεστ πήγα  στην οφθαλμίατρο έφτιαξα  τον νεροχύτη…   Και περιμένω την κακοκαιρία…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  ΤΟ ΦΩΣ   Από τα δυο του μάτια το ένα έλαμπε σαν προβολέας   Το άλλο έφεγγε σαν λυχναράκι   Με το λυχνάρι διάβαζε τη ζωή   Με τ’ άλλο τη φώτιζε…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  ΤΟ ΑΤΟΥ   Κούπες στην πράσινη τσόχα   Κρυφό χαρτί σου η καρδιά μου   Πάσο   Όποιο φύλλο και να μοιράσεις…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  ΛΕΞΕΙΣ   Ήθελα αυτό που νιώθω να στο δείχνω  με εικόνες και χρώματα   Ύστερα άλλαξα γνώμη   Μου φάνηκε καλύτερο να στο φανερώνω με ήχους   Μα πάλι ούτε κι αυτό μ’ άρεσε    Ας είναι   Ό,τι έχω να σου πω θα στο λέω με λέξεις   Γυμνές σαν αλήθεια   Κι ας παίζω με τη φωτιά   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  Χειμώνας   Χειμώνας Καιρός για μια φωτιά να σου μιλάει   Και  μια αγκαλιά να σε ζεσταίνει   Σπυρίδων Κ. Κούτρας

  ΤΑ ΑΚΡΑ   Φόρα το παλτό σου βάλε το σκουφάκι σου και κράτα μου το χέρι   Όπως και να το κάνεις τα άκρα είναι πιο ευάλωτα   στα κρύα του χειμώνα…   Σπυρίδων Κ. Κούτρας