Η ΩΡΑ

 

Κάθε μέρα

– χρόνια τώρα – 

την ίδια ώρα

περίμενε

τους μαθητές

Κι όσο πλησίαζε

η ώρα να έρθουν

τόσο πιο συχνά

κοίταζε το ρολόι του

Μετρούσε

και τα λεπτά

 

Κάπως έτσι

– σκεφτόταν –  

περνάει κι η ζωή

Όσο πιο πολύ

πλησιάζει η ώρα

τόσο πιο συχνά

κοιτάς το χρόνο

 

Και σήμερα

– όπως πάντα – 

οι μαθητές

ήρθαν

Στην ώρα τους

 

Αλλά ήταν άλλοι

Άλλοι

απ’ αυτούς

που περίμενε

 

Αλλιώς 

παρακολουθούσαν

το μάθημα

Αλλιώς σκέφτονταν

Αλλιώς μιλούσαν

Αλλιώς έγραφαν

Αλλιώς συμπεριφέρονταν

 

Άλλο μάθημα

έκανε

 

Άλλος

ήταν και ο

 

δάσκαλος…

 

Σπυρίδων Κ. Κούτρας

Αθήνα